Wordt Vriend van Theo Thijssen! _ In memoriam Rob Grootendorst _ ANBI status _ Jaarrekening _


In memoriam Rob Grootendorst

Op woensdag 25 februari 2000 overleed onze voorzitter, mede-oprichter en vriend prof.dr. Rob Grootendorst, pas 56 jaar oud. Een klein jaar geleden werd ontdekt dat hij kanker had. Twee zware therapieŽn mochten niet meer baten. Dinsdag 29 februari is Rob gecremeerd op de Nieuwe Oosterbegraafplaats, waar op 28 december 1943 Theo Thijssen werd begraven.
Het werk van Theo Thijssen was een van de grote liefdes in Robs leven. Al sinds 1970 was hij er in zijn vrije tijd op allerlei manieren intensief mee bezig. In het genoemde jaar, halverwege zijn studie Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam (hoofdrichting: Taalbeheersing), schreef hij voor zijn bijvak Moderne Letterkunde) een zogeheten kleine scriptie over 'De waarderingsgeschiedenis van Theo Thijssens literaire werk'; hij werkte die een jaar later om tot een artikel in het literaire blad Tirade met de prachtige titel 'Kees de jongen en de Grote Pers'. Ook in 1970 maakte hij met jeugdvriend Marten Scholten een selectie uit Thijssens literaire schetsjes: Meneer-zelf komt een uurtje en andere verhalen</i>. Voor het (in 1975 opgerichte) Kwartaaltijdschrift De Engelbewaarder  stelde hij in 1976 het deel over Theo Thijssen samen, met teksten van Thijssen, maar ook een biografische schets van 32 bladzijden, die tot op de dag van vandaag de meest omvattende levensbeschrijving van Thijssen vormt. Toen uitgever Geert van Oorschot in 1979 (100 jaar na Thijssens geboorte) het initiatief naam voor een standbeeld voor de schrijver, werd Grootendorst secretaris/penningmeester van de Theo Thijssen Comitť dat de benodigde f 70.000 bijeenhaalde. Het prachtige beeld werd gemaakt door Hans Bayens, die op zijn beurt in 1987 zorgde voor een gevelsteen in Thijssens geboortehuis, Eerste Leliedwarsstraat. Tijdens de voorbereiding voor de onthulling hiervan ontstond het plan voor een Theo Thijssen Museum in dit huis. Tot dit doel werd in september 1987 de Stichting Theo Thijssen opgericht, met Grootendorst als bevlogen voorzitter. Na veel geharrewar (de gemeente wilde het pand slopen) kwam dit museum werkelijk tot stand; op 11 maart 1995 werd het door burgemeester Patijn geopend. Intussen schreef Grootendorst (met Peter-Paul de Baar en Jan Roedoe) Het Amsterdam van Theo Thijssen  (1988) en begon met De Baar aan de 'bezorging' van het Verzameld werk van Theo Thijssen. Deel 1 verscheen in december 1993 (bij de uitgevers Thomas Rap en Athenaeum-Polak & Van Gennep); gelukkig heeft hij de verschijning van deel 4 (juni 1999) nog mogen meemaken.
Met Rob Grootendorst verliest de Stichting Theo Thijssen niet alleen een "geboren Thijssen-fan" (zoals hij zichzelf spottend noemde naar analogie van de "geboren postzegelverzamelaar" Kees Bakels alias Kees de jongen), maar ook een geboren voorzitter: steeds opgewekt,  stimulerend, deskundig, en als leider van onze vergaderingen informeel en efficiŽnt tegelijk; een samenbindende kracht bij uitstek.
Wij zullen hem verschrikkelijk missen, als voorzitter, maar vooral als vriend.
Om met Thijssen te spreken:
"Is hij niet zowat de belangrijkste jongen geweest, die er ooit bestaan heeft?"

PPdB

> Beeld: Rob Grootendorst bij de presentatie van deel 1 van Theo Thijssens Verzameld werk in 1993.